Nondik datorkizue trikitirako zaletasuna?

I: Bioi ere etxetik datorkigula esango nuke. Nire kasuan gure aita zenak soinu handia jotzen zuen eta beti mundu horretan zebilenez, azkenean nahi gabe ere zerbait irteten da.

G: Niri ere etxetik. Aitonak ere soinua beti jo du eta etxean soinua ez bada panderoa denok jo dugu zerbait.

Noiz hasi zineten elkarrekin jotzen? Nolatan?

G: Ez dakit ziur nola izan zen. Bakoitzak bere aldetik jotzen genuen, baina behin nirekin jotzeko deitu nion eta Arratera joan ginen grabatzera. Eta ordutik gaur arte.

I: Bai, 10 bat urte izango dira, bertako trikitilarien afari baten ostean Gariren aitak esan zidan semea jotzen hasi zela eta deitzeko esan nion.

Abestiak sortzea asko kostatzen al zaizue?

G: Egunak izaten dira. Batzutan ez da ezer ateratzen, eta beste batzutan ateratzen den hori idatzi, aldatu eta gustatuz gero, ba aurrera. Baina horretara bereziki ez gara jartzen.

Noizbait pentsatu al duzue uztea? Eta bakoitzak bere bidea egitea?

G: Medikuak juerga galerazitakoan (barrez)

I: Oraingoz behintzat ez, askotan nekatzea ere posible da, baina oraingoz ez dugu ikusten.

Astean zehar lan eginda eta asteburua kanpoan pasatuta, geratzen al zaizue ezertako denborarik?

I: Jendeak uste ez arren denbora asko kentzen du, bai. Gainera ezorduetan ibiltzen gara askotan, eta hemengo lanak egiteko ere ez zait astirik geratzen. Loari kentzen zaio azkenean.

Gogoan duzuen plazaren bat?

G: Santa Isabelak, niri gehien horiek gustatzen zaizkit.

I: Plaza bakoitzak du bere gauza, baina niri herrikoa ere gustatzen zait, Euskal Jaietakoa. Santa Isabelak ere bai, noski, jendeak dantza egiten duen toki gutxitakoa da bera. Zarauzko Euskal Jaiak… Jendearen harrera oso ona izan ohi da eta parte hartzen du, baina toki bakoitzekoak ezberdinak dira. Bizkaiko puntatik hasi, Nafarroako herri txikiak, Iparraldea… giro ezberdinak dira eta baita plazak ere.

Oraindik jo ez eta gustura joko zenuketen tokiren bat?

G: Nik ez daukat bereziki esango nukeen tokirik. Santa Isabeletan jotzeko ilusioa nuen, jo dugu, eta gustura nago.

I: Ilusio berezirik ez, deitzen ez badigute entzun nahi ez gaituztelako da eta maite gaituzten tokietan jotzen dugu gustura.

Nola ikusten duzue trikitia Urretxu-Zumarragan?

G: Hemen ere bazaudete batzuk, ezta? Ondo, jende asko ari da, gazte mordoa ari da jotzen. Gure kinta inguruan ere zortzi hamar izango dira. Jende asko zatozte.

I: Etorkizunerako jende asko ikusten dut, baina saiatzen diren neurrian izango dira. Sakrifizioa da, baina egin beharrekoa. Etorkizun ona ikusten dut, Euskalerri mailan ezagunak diren Edurne Iturbe, Elortza anaiak… ditugu hemen, eta erreferenteak dira. Dantzarako falta da agian jendea, baina hori ere aldatzen ari omen da.

Trikiti soila ala konjuntoan duzue gustukoago? Hala izatekotan, ze instrumenturekin?

G: Gustatuko litzaidake niri konjunto bezala ibiltzea ere, baditut buruan gauzak, baina jende asko, tokia, dirua, grabatzeko aukera onak… gauza asko sartzen dira jokoan. Orain ez da lehen bezain erraza, disketxeek gutxi irabazten dute eta apustu egitea kostatzen zaie. Niri gustatuko litzaidake saiatzea, hala ere, esaterako, haizeak, perkusioa, gitarrak… baina bikotekoa utzi gabe.

I: Niri bikotea gustatzen zait, soinua eta panderoa. Besteak ere gustatzen zaizkit, baina arrakasta ere jaisten ari da eta ez daukat oso argi apustu ona ote den.

Zer iruditzen zaizkizue Kepa Junkera, Gose, Trikizio eta horrelako proposamenak?

I: Talde bakoitzak bere izaera du eta bere aportazioa egiten du. Dena den horiek maila handiko taldeak dira eta guk egingo genukeenetik urruti dago beraiek eskaintzeko gai direna.

G: Teknika handiko trikitilariak eta musikariak dira. Tradizionala gustuko dugu, baina bide hori ere hor dago.

Zein da zuengan eragin handiena izan duen trikitilaria?

G: Etxekoak eta gertukoak, aitona, Elortza anaiak, Tapia eta ere bai… denetatik piska bat.

I: Nik aitak jartzen zuena entzuten nuen kotxean, eta ondoren irakasleak, Zabale anaiak eta… baina batik bat kalean, herrian ezagutu ditugunak, Elortza anaiak eta.

Iñaki, herrian hain ezaguna izanda klaseak emateko zer moduz moldatzen zara?

I: Ez dakit zenbateraino naizen ezaguna. Orain arte izan ez dudan esperientzia da, eta kasu batzuk kenduta oso ondo. Kalean ikustea kostatzen den arren, moldatzen gara. Jende jatorra dago.

Gustatuko al litzaizueke honetatik bizitzea?

G: Ez, ordu asko eskatzen ditu eta parranda gehiegi. Horrekin nazkatzera iristea ez da ona.

I: Betebehar bihurtzen denean gauzarik gustukoena ere… gainera ez dakit zenbateraino bizi den jendea honetatik.

Gari, trikitilarietan beti soinujolearen izena jartzen da aurrena eta atzetik, panderistarena. Ez al da baztertzaile samarra?

G: Beti horrela ezagutu dugu, baina ez dakit zergatik izango den. Melodia soinuak eramaten duelako?

Trikitixa jotzera joanda gertatutako anekdotaren bat izango duzue…

I: Soinuak gauza asko eman dizkigu: lagunak, bidaiatzeko aukera… Ameriketan izan gara, EEBBetan, holandan… Pete Cenarrusa ezagutu dugu Boisen… Azpeitin Andoniren despedida egin genuenean ni komertzial bezala nebilen enpresaz enpresa, eta eskandalo handi samarra sortu genuen. Astelehen goizean enpresa batera joan eta hango batekin topo egin nuen. “Hemen ere bai?” esan zidan, baina harremana asko erreztu zuen.

G: EEBBra joan ginenean Land Rover batean soinu jotzen ari ginela atea ireki zitzaion Iñakiri eta ia errepidean bukatu zuen.

1990-91 ikasturtean Ikastola igandeko mendi irteerak antolatzen hasi zen. Hasiera batean Atxunberrik bere gain hartu bazuen antolaketarako ardura, gerora Julian Arinek hartu zuen lehenengoak utzitako lekukoa.

Ordudanik urte mordoxka pasa dira, baina ekimenak aurrera darrai, benetan osasuntsu. Ibilbide luze honetan asko izan dira, bai parte hartzaileak baita antolatzaileak ere, baina gurasoen inplikazioa
azpimarratzeko da, ahaztu gabe lan honetan ibili diren irakasleak.

Denak zerrendatu behar bagenitu, amaigabea suertatuko litzaiguke, baina gure eskerrik beroena luzatu nahi diegu denei.

Hasierago garaietako arduradunen izena aipatu badugu, zilegi da aurtengo ikasturtean lan honetan dihardutenak aipatzea, Anti Bergara eta Imanol Jauregi.

Hamabostetik behin antolatzen dira mendi irteera hauek, kurtso hasieran finkatutako egutegi bati jarraiki . Ekimenean guraso zein ikaslek parte har dezakezue, Euskal Herriko paraje ederrak ezagutuz,
lagun artean giro apartan tarte zoragarriak igaroz, hainbat balore garatuz…
Beraz, amaitzeko gauza bi baino ez: Ekintzan parte har dezazuen animatu eta ESKERRIK ASKO hainbeste urtean ekimen hau posible izaten lagundu duzuen guztioi.

Guraso elkartea bezpiztu da

Urteetan, mendi irteerak antolatu dituen guraso taldea eta gida
batzordeetan parte hartu duten gurasoak izan dira Ikastolako
komunitatean gurasoen ordezkariak. Orain, aspaldi sortutako Guraso
Elkartea berpiztu egin da komunitate horretan gurasoen presentzia eta
parte-hartzea sustatu asmoz.

Elkartea berpizteko asmoa sortu zen guraso batzuren artean eta
poliki-poliki helburu hori atzemateko pausoak eman zituzten. Hasteko
eta behin, gurasoen gelaz-gelako ordezkaritzaren inguruko gogoeta egin
zuten. Ordezkarien rolaren garrantziaz jabetuta, rol hori gogoz
betetzeko konpromisoa izango zuten gurasoak behar zirela ondorioztatu
zuten eta ordezkarien hautaketa sisteman aldaketak eragin zituzten.
Gaia aurrez aurre azaldu zieten gelatan gurasoei eta guraso asko
bolondres agertu ziren. Bilerak egin ziren eta parte-hartzea handia
izan zen.

Gida batzordea abenduan berritu zuten eta guraso talde batek bertako
ordezkaritza bere gain hartu zuen. Guraso guztien bozeramaile dira,
Ikastolako erabakigune garrantzitsuenera guraso guztien kezkak,
proposamenak eta eskakizunak eramango dituztenak.

Guraso Elkartea irekia da. Baldintza bakarra dago: ikasleez –gure
seme-alabak-, irakasleez eta langileez eta gurasoez osatutako
komunitate hori indartzeko gogoa. Gogo horrek lan egiteko gogoa behar
du nahita ez, gure seme-alaben heziketan parte hartzeko xedea.

Ikastolako langileen eta irakasleen laguntzarekin ikasturte amaierako
festaren antolaketa bere gain hartu du aurten Elkarteak. Berritasun
gehiego egon ez den arren, gurasoek festa antolatzea nahikoa
berritasun bada hasteko. Guraso Elkartearen asmoa poliki hastea da,
baina geratu gabe.

Ikastolako sarreran kortxo bat jarri dute. Horman itsatsitako kortxo
horretan denetarik kabitzen da: informazio interesgarriak, barruko eta
kanpoko deialdiak, albisteakﾉ Ikastolako webgunean www.uzikastola.net
ere gurasoen txokoa martxan da, gurasoen artean informazioa trukatzeko
gunea da.

Poliki joanda ere, proiektu ugari dago mahai gainean. Datorren
ikasturtean, Ikastolako bertako baliabideak erabiliz, gurasoentzako
formazio tailerra-eskola-hitzaldiak antolatu nahi dira.

Guraso Elkartean, Ikastolako guraso guztientzako tokia dago.

En 1990-91 la ikastola comenzó a organizar las salidas al monte de los domingos.

Estas salidas son una vez cada quince días, siguiendo un calendario fijado al inicio del curso. En esta actividad pueden participar padres, madres e hijos, conociendo diferentes lugares de Euskal Herria, pasando buenos ratos en un ambiente amistoso, desarrollando diferentes valores,…Desde aquí queremos dar las gracias a todas los padres-madres que durante estos años han organizado esta actividad : ESKERRIK ASKO!!!

RESURGE LA ASOCIACIÓN DE PADRES/MADRES:

La asociación de padres/madres creada hace ya tiempo resurge con la intención de fomentar la presencia y participación de padres y madres.

Esta asociación esta abierta a todos los que tengan ganas de fortalecer dicha comunidad y participar en la Ikastola.

Tambien, este año, la asociación se ha responsabilzado de la fiesta de fin de curso con la ayuda de trabajadores y profesores de la ikastola.

En la entrada de la Ikastola se ha colocado un corcho con información , convocatorias, noticias… . En nuestra pagina web se ha añadido un apartado para que los padres y madres puedan intercambiar opiniones.

Ademas, hay muchos proyectos sobe la mesa, y poco a poco serán factibles entre todos.

Ipuina ahoz aho transmititu den literatur generoa da. Hori galdu da ia?

Gero eta denbora gutxiago daukagu denok, bai kontatzeko bai entzuteko.

Gauetan ume txikiak oheratzen ditugunean, beharbada, hori izango da momenturik onena gurasoek haurrei ipuinak kontatzeko.

Gauero famili giroan, ipuinak edo kontuak aditzeko tartea: familiakoak,  ingurukoak, gertatutakoak…

Oso esperientzia ona da, oso-oso ona.

Irakurtzeak afektibitatea eta autoestimua, inteligentzia emozionala, irudimena, kreatibitatea eta fantasia garatzen ditu.Ulermena eta tolerantzia hobetzen ditu, eta jakin mina estimulatzen du.

Baina zure laguntzarekin gauza bat ikasi dezake zure seme -alabak:” irakurtzea eta goxatzea ez dela bakarrik ikastolako ikasgai bat bezala erabili behar”.

Hona hemen lagungarri izango zaizkizun aholku eta trikimailu batzuk.

• Txikiak diren bitartean testu gabeko liburuak: marrazki errez eta handiak ikusten dutenaren istorio txikiak kontatuz.

• Poliki-poliki haurra has daiteke bere kabuz ikusten eta goxatzen.

• Haurra irakurtzen hasten denean, gurasoekin batera txandatuz irakurri.

• Irudimena erabiliz, ipuin desberdinak sor daitezke, ohera joan baino lehenagokoa une goxoan. Trikimailu desberdinak asmatu ditzakegu haurraren atentzioa bereganatzeko, tonu aldaketak eginez,errepikapenak sortuz, nahitan konfunditu haria jarraitzen duten ziurtatzeko…

• Haur Liburu gidan denetarik dago, gustu ezberdinetako lanak topa daitezke.Edozein testuak balio du haurra mundu honetan barneratzeko, ipuinak, antzerkiak, komikiak, aldizkariak..

• Ez ahaztu, prozesu honek denbora asko eskatzen duela, baina esperientzi ezin hobea eta aberatsa da.

El cuento es un género literario que se ha trasmitido de boca en boca. ¿continua siendo así? Cada vez pasamos menos tiempo con los nuestros, y no los contamos ni los escuchamos. Por la noche puede ser un buen momento para contar algún cuento a los hijos, suele ser una experiencia muy enriquecedora.

La lectura ayuda en el desarrollo de la afectividad y la autoestima, inteligencia emocional, imaginación, creatividad y fantasía. Pero con tu ayuda tu hijo/a aprenderá que: “leer y gozar leyendo no es una asignatura de la Ikastola”

Consejos para fomentar la lectura;

• Mientras no sepan leer les facilitaremos libro con dibujos amplios que cuenten pequeñas historias.

• El niño comenzara ha verlos y a gozar con ellos.

• Cuando comienzan a leer, alternara la lectura con el padre o la madre, entre los dos.

• Utilizar la imaginación, usar trucos diferentes para llamar su atención, cambiando el tono, repitiendo los datos clave, confundiéndonos a veces queriendo para ver si siguen el cuento,…

• Cualquier testo puede ser valido para conseguir nuestro objetivo; cuentos, teatros, cómics, revistas,…

• No olvidéis nunca, que este proceso es muy largo pero es una experiencia muy enriquecedora y valiosa.

Jangelako haur guztientzat, martxoaren 1 etik aurrera, ekintza berri asko martxan jarri dira.

Hauen artean, euskal jolasak, dantza saioak, ekulanak, txapelketak… egiteko aukera izango dute. Aitor Gabirondo jangelako arduradunaren ideia izan da eta berak proposatutako taula bat aurkezten digu denon antolaketarako. On egin eta primeran pasa!!!

JOSEBA BARANDIARAN: “Ekonomiaren inguruan lan egiten duen bertsozalea naiz”

Ekonomilaria zara lanbidez. Zergatik?

Kasualitatez. Idaztea gogoko izanda ere, ez naiz izan zenbakiei alergia dien horietakoa. Kazetaritza ikasteko asmoa nuen baina, azken orduan, ekonomia edo enpresa aukeratzea pentsatu nuen. Berandu nenbilenez, zer eta non aukeratu askorik ez zitzaidan gelditzen eta hala iritsi nintzen Sarrikora; Bilbon EHUk duen ekonomia fakultatera.

Zein da zure moduko ekonomilari baten eguneroko lana? Oso irudi estresantea dugu zuen inguruan: ez al da kostatzen lana eta familia bereiztea? Hemendik zenbait urtera non ikusten duzu zure burua?

Ekonomia edo enpresa ikasten dutenek ia edozer egiten amaitu genezake. Enpresa jakin baten barruan, bere jardueraren arabera, ia denetik: saldu, erosi, kontuak eman, kudeaketan aldaketak egin… Horrek estresa eragin dezake, baina hiru haur hazi eta etxekolanak egitean ere bai. Nire kasuan, finantza erakunde batean nabil eta, normalean, zenbakiekin jolasean aritzea tokatzen zaigu, pertsona ezberdinak tarteko. Eta jakina, askoz zailagoa (eta politagoa) da pertsonekin aritzea, zenbaki hutsekin aritzea baino.

Bestalde, familia eta lana bereiztea oso ona da. Oraingoz nire alabek ez didate komisiorik kobratzen eta emazteak ere txartela tentuz erabiltzen du. Ezin naiz kexatu.

Keynes ekonomialariak esana omen da, epe luzean, guztionak egingo duela. Hortaz, errausketa edo lurperatzearen artean egongo da nire burua. Baina ez daukat garbi.

Laneko ingurunea eta lagunartearen artean alde handia egon daiteke. Nola eramaten da hori?

Oso fenomeno kuriosoa da. Harridura, pena edo amorrua eragin dezake kasuaren arabera. Nire zenbait lankidek, Euskal Herrian bizita ere (Bilbo inguruan), batzuk ez dakite ezer norberarentzat oso arruntak diren gauzez, esate bateako, nor zen Lazkao Txiki, nor diren Andoni Egaña edo Martxelo Otamendi, edota non dauden Urretxu edo Txindoki. Inguruotan askok uste du Gorbea dela Euskadiko (autonomi erkidegoko) mendirik altuena! Eta zer esan fisikoki atzerrian dauden lankideez (izan Madrilen edo Mexikon)! Dena den, badira nire antzeko Euskal Herrian bizi direnak ere, noski.

Krisia oso presente dugu komunikabideetan. Nondik eta nola iritsi gara egorera honetara? Izan al du eraginik zuen lanean?

Daukagun gizartea daukagu. Zuen gurasoetako zenbatek ditu bi etxebizitza edo gehiago? Eta aiton amonetako zenbatek dute/zuten? Azken 10 urtean zenbat bider izan da “helduen” mahaian hizpide, demagun, etxebizitzen prezioa? Eta zenbatetan gai filosofiko edo erlijiosoak? Daukagun gizartea daukagu. Finantzen desregulazioa, mugagabeko diruzaletasuna eta pizgarri okerrak, guztia batu da. Baina hain azkar eta bortitz lehertuko zenik zaila zen aurrikusten. Nire lanean sekulako eragina izan du eta nire ile galeran are handiagoa, esango nuke.

Orain ikasle garenok hemendik zenbait urtera lan-mundura irtengo gara. Ze egoeratan aurkituko dugu?

Zenbat urtez ikasten duzun arabera. Orohar, garbi dago prestakuntza gehien eta hobea dutenek lan hobeak topatzeko aukera gehiago dituztela. Eta baita berau mantentzeko aukera handiagoak ere. Azken urteetan ez zen hain zaila prestakuntza gutxirekin lana topatzea. Hau zailagoa izango da datozen urteotan eta, lana topatuta ere, lan hori ona izatea kostako da. Lan munduan auto enplegua edo enpresa bat martxan jartzea aukeratzen dutenentzat normalean ez da lanik faltatzen. Lan horrek ordain egokia duen, hor dago koxka.

1000 euro ditut aurrezki kutxan. Zer da egin dezakedan onena? Burtsan inbertitu? Koltxoi azpian gorde?

Onena norberak erabakitzen duena da. Afari batean gastatu, burtsan sartu, GKE bati eman edo san joan sutara bota. Hori bai, koltxoian sitsak, lapurrak edota anai arrebak izan ditzakezu kontra; aurrezki kutxa batean komisiorik gabeko kontu bat ez da aukera txarrena.

Zenbat denbora behar izan zenuen korbataren korapiloa egiten ikasteko?

Nork esan du egiten ikasi dudanik?

Martxoan Bertsoa-ren barruan bertsotan ikusi zaitugu, baita lehenago txapelketan ere. Ez gaude ohituta Ekonomilari bat lan horietan ikustera. nondik datorkizu zaletasuna?

Ez naiz ekonomialari bat bertsotan; baizik eta bertsotan (edo) egiten duen bat, ekonomiaren bueltan lanean nabilena. Zaletasuna txikitatik izan dut, etxetik eta zenbait lagunen aldetik. Hala ere, Bertso Eskola sendorik ez zen Legazpin gure garaian. Beraz, ekonomia ikasi zuen bertsozale bat baino ez naiz. Ah, eta nik ere astintzen dut panderoa noizbehinka (hori bai, hori ere, askok baino okerrago).

Berriz ere iraganera joz, zer moduzko ikaslea zinen lizeo garaian? izango duzu zuk ere anekdotaren bat…

Hiru urte eman nituen Lizeoan; ia burni aroan: Ritxi Babarroren lehen urtea nire bigarrena izan zen! Irakasle eta ikaskideen oroitzapen ona dut. Anekdotak? Gogoan dut beira birziklatzen zuen enpresa bateko arduraduna etorri zitzaigula behin, beira birziklatzearen abantailez hitzegitera. Vidralakoa izango zen. Sekulako azalpenak birziklatzearen komenigarritasunaz eta abantailez. Galderen garaian esan nion “bai, oso ondo, birziklatzea fenomeno dago baina gure herrian ez dago edukinontzirik eta nola birziklatuko dugu bada?”. “Nongoa zara?” gizonak. “Legazpikoa” nik. “Bada bihar bertan deituko dut Legazpiko udaletxera”. Eta handik gutxira gure herrian beira edukiontziak jartzen hasi ziren. Ez zen noski nire eskaeragatik izango baina, egia da ordutik, birziklatzea kasik mania bihurtu zaidala.

• Ondo deskantsatu eta goizean ondo gosaldu dezatela.

”Gosaria da egunean hartzen dugun lehen jatordua eta garrantzitsuena” .

• Haurrarekin hitz egin. Egunean zehar egin dituen lan edo ekintzen inguruko interesa azaldu eta anima ezazue.

• Ikastolan nola sentitzen den.

• • • Kezkatzen duenaz hitz egin…Zer lan dituen etxean egiteko.Zer harreman duen bere lagunekin.

• Lagundu iezaiozue eskola-lanak antolatzen:

• Atseden txiki bat hartu, ondo meriendatu.
• Etxerako lanetan ondo kontzentratu dadin toki egokia aurkitu. ”Zaratarik ez”
• Etxerako lanak egiteko ordua adostu ezazue.

Orrialde hauek eskaintzen diguten aukera aprobetxatu nahi dugu datozen urteetan Ikastolaren proiektua aurrera eramaten arduratu garen taldearen agurra familia guztiei luzatzeko.

“ Herri ekimenetik sortutako Ikastola gara eta euskal kulturarekin konprometitua eta, aldi berean beste kulturetara irekia. Etengabeko hobekuntzaren bidez, partaide guztien elkarlanean oinarrituz eta ikasle guztiak kontuan izanez, pertsona bezala bere osotasunean prestakuntzarik onena eskaini nahi dugu” .

Hor goian azaldu duguna Ikastolaren definizioa da, gure Ikastolaren xedea. Bertan, beste gauza batzuen artean elkarlana aipatzen da, eta horrela izan behar dela sinisten dugu, Ikastola osatzen dugunon artean, elkarrekin arituz lortuko dugulako Ikastolaren proiektua aurrera ateratzea.

Erronka handiak ditugu esku artean XXI. Mendeko Ikastola kalitatezko hezkuntza eskaintzen duen zentroa izan nahi badugu. Gizartean ematen diren aldaketak beti dira eskolak ematen dituenak baina azkarragoak, eta gizarteak eskatzen duenari erantzun nahi badiogu, arreta handiz begiratu behar diogu. Ikasle eleanitzak nahi ditugu, non euskara eta gaztelaniaz gain, ingelesa ere maila komunikatiboan menderatzen duten; ikasle konpetenteak, gizarteak eskatzen dizkieten ardurei erantzuteko gai izango direnak, teknologi berriak ondo eta modu egokian erabiltzen trebakuntza nahikoa dutenak; giza baloreetan hezitako ikasleak, errespetua eta tolerantzia elkarbizitzarako erreferentea erabiliko dutenak …

Hau guztia lortzeko denon inplikazioa eta kolaborazioa ezinbestekoa da, langile, ikasle eta familia, ELKARREKIN EGIN BEHARKO DUGU eta ziur gaude horrela izango dela.

ZUZENDARITZA TALDEA

Zer moduzko bizimodua darmazu jubilatu ondoren? Lizeoaren faltarik antzematen al duzu?

Bizimodu askoz lasaiagoa lehen baino. Lanera goizero etorri behar ez izateak lasaitasuna ematen du, dudarik ez. Horrek ez du esan nahi Lizeoaren faltarik antzematen ez dudanik. Urte asko pasatu ditut Lizeoan eta bertan oso gustura ibili naiz. Normala da nolabaiteko hutsunea sentitzea.

Zertan pasatzen duzu denbora? Hobbyren bat izango duzu, ala?

Orain arte beste zeregin batzuk izan baditut ere, saiatzen naiz. Mendira joaten naiz, betidanik gustatu zait. Horrez gain frantsesa berreskuratzeko asmoarekin jubilatu naiz; ez naiz hasi oraindik, baina hor daukat zain.

Denboran atzera eginez, goazen zure gazte garaira. Nola gogoratzen dituzu zure ikasle garaiak?

Ikasle garaiez nahiko oroitzapen ona daukat. Batxilergoa Donostian egin nuen eta unibertsitate ikasketak ere, Donostian egin nituen lehen bi urteak, Deustuko Fakultatean. “Filosofía y Letras” deitzen zen karrera egiten hasi nintzen. Ondoren, “Historia y Geografía” espezialitatea egitera pasatu nintzen, eta Bilbora joan behar izan nuen horretarako.

Zer dela eta erabaki zenuen hori ikastea, eta zer moduzko ikaslea zinen?

Betidanik gustatu izan zait Historia eta Geografia. Geografia soilik ikasteko aukerarik ez nuen hemen, baina Historia ere betidanik gustatu zait. Ahaleginaren ondorioz ikasketak ongi atera zitzaizkidala uste dut, baina ahalegin asko eginda.

Behin ikasketak bukatu eta lan munduan sartuta, nola gogoratzen duzu Lizeoan hasi zinen garaia? Gogoratzen al dituzu lehen klaseak? Kontatu piska bat nola hasi zinen hemen.

Nire lehen lana Arrasateko ikastolan izan zen. Eskoriatzako Magisteritza eskolan ere eman nituen klaseak, baina bizimodu nahiko gogorra zen konbinaketa hori eta magisteritzakoa utzi eta Ikastolan jarraitu nuen. 1986an Arrasatetik honako aldaketa egin nuen, goieritar batekin ezkondu nintzen eta; Ordutik, 23 urtetan Lizeoan jardun dut. Batxiilergo berria sartu zenetik ia osorik Historia eta Ekonomia ematera dedikatu nintzen. Tarteka Gizarte eta Gizatasuna ere eman ditut DBHn.

Hasierako urte haietatik aldaketa asko izan al dira Lizeoan? Asko aldatu al da ikasleria? Eta irakaskuntza-metodoak?

Bai, asko aldatu da. Garai hartan 14 urterekin Lizeora zetozen guztiak Batxilergo bidea hartuta zetozenak ziren, eta bide hori hartu nahi ez zutenek Lanbide Heziketaren bidea hartzen zuten. Oso ezberdina zen 14 urterekin Lizeora zetorren jendea: gaur egun ez daukate argi 16 urterekin zein bide hartuko duten. Irakaskuntza-metodoetan ere garai haietan testu-liburuez haratago zenbait osagarri bai, baina ez zegoen gauza handirik. Informatika mundua hutsean zegoen, Interneta, multimedia…

Zer moduzko harremana izan duzu lankide eta ikasleekin? Mantentzen al duzu?

Lankideekin oso harreman ona izan dut. Ikasleekin oso gutxitan haserretu naiz: haserretu naiz, ez dut esango inoiz haserretu ez naizekin, baina nire haserreak azkar pasatzen dira. Harremanetan oso gustura sentitu naiz bai lankidekin eta bai ikasleekin.

Tutore ere izan zara. Ondo eraman al duzu tutore izatea? Gogoan al duzu bereziki talde zailen bat?

Ia urtero izan naiz tutore, eta gehienbat 2. Batxilergoan, azken urteotan. Gogorra da, ordu asko eskatzen ditu eta dedikazio handia eskatzen du… baina bestalde, nahiko betegarria eta atsegina da. Harremanak sendoagoak eta hurbilagoak dira. Tutore bezala talde guztiak dira ezberdinak baina zailik ez dut uste izan dudanik.

Zure ikasle izan garenok ikusi dugu nola botilarekin joaten zinen klasera, leihoan zirrikitu txikia utzi, arbelean hitzak laburtuta idatzi… betidanik izan dituzun mania txikiak al dira?

Ez, ez dira betidanik izan ditudanak. Botilarena mania zen, baina beharrezkoa, aztarrirako behar nuelako. Leihoko zirriztuarena oxigenoaren beharrak eragindako maniatxoa da. Eta arbelean asko idatzi behar zenean denbora aurrezteko egiten nuen hori.

Orain irakasle den norbaiti klasea eman al zenion? Zer moduzko ikaslea zen?

Orain lizeoko irakasle diren ia erdiak nire ikasle izandakoak dira. Gogoratzen ditut beraien batxilergoko ikasketetan eta denekin oso harreman ona izan nuen. Ikasle onak ziren, langileak eta oroitzapen onak ditut

Eskerrik asko eta osasuntsu bizi, Joxerra!

Lizeotik irtendakoan Humanitate eta Enpresa karrera burutu zenuen. Honek ba al du zerikusirik egiten duzun lanarekin?

Bai, pixka bat bai, izan ere, Humanitate Enpresa karreran ikasten dena kudeaketarekin eta antolaketarekin lotuta dago eta nik egiten dudan lana ere ildo horretatik doa. Gainera, hau ikastea ondo etorri zait jendearekin harremanak izateko Gehiago irakurri…

Orain dela 5 urte hasi zen ikastola lehiaketa honetan parte hartzen eta aurten LHko 6.C mailakoek saria lortu dute. Lehiaketa honen aitzakiarekin izugarrizko astindua ematen zaio irakurketari (entonazioa , ebaketa, abiadura).

Sari banaketa urriaren 7an izango da Donostian, Miramoneko Teknologi Elkartegiko auditorioan. Sari bikoitza da, gela osoarentzat Ipar Euskal Herrira/Nafarroara bidaia urriaren 7tik 10era eta irakaslearentzat Errumaniara bidaia irailaren 1etik 10era.

Argazkietan Blanca López irakaslea gelako ikasleekin ageri da. Gehiago irakurri…